​ De Bruiloft
Alle foto’s zijn er natuurlijk al even en de video duurt ook niet lang meer. Tijdens het maken van de albums zaten we weer even op de wolk, het nagenieten kan nu echt beginnen…
Ik heb een selectie gemaakt van de prachtige foto’s van Marco Colonna om altijd een mooie herinnering terug te vinden, hier op Facebook haha.
Genieten

​晚上好！ Goedenavond!
Vanuit m’n eigen huisje schrijf ik dit bericht. Gisteravond landden Sorella Loman en ik weer op Schiphol. We waren 15 dagen in China en het was heerlijk en precies goed.
Afgelopen maand startte ik met EventPortret en dus deed ik mee aan een styled shoot vanuit Fletcher hotels, samen met andere professionals werkte ik aan mijn portfolio om zo aanstaande bruidsparen een beter beeld te geven van mijn diensten. De foto’s zijn zo mooi geworden!
Natuurlijk waren er nog een hoop werkdagen voordat de meivakantie begon, maar die hebben we goed genoten. We vertrokken direct na een heerlijke Koningsdag in Cafe Blauwe Pan naar China. Waar we onze reis startten in Shanghai, al was het deze week wel precies dé vakantie van alle Chinezen… De drukte zou dus spannend worden…
Maar het geluk was er. Precies op de drukste dagen besloten we een theeceremonie te doen, net buiten het centrum en een tempel en museum te bezoeken. Het was er zo rustig, dat we de video’s van 南京路 (dé grote populaire straat) haast niet konden geloven, waarop mensen door de menigte weggedrukt werden. Maar toen we de dranghekken langs moesten lopen richting ons hotel (die aan deze straat zat) zagen, was het toch echt zo geweest. Ook deden we een kookworkshop en maakten we soepdumplings. Ze waren zoals verwacht; heerlijk!
Nadat we de trein naar Hangzhou genomen hadden en ingecheckt waren in ons hotel, liepen we een rondje door de buurt. We zaten in het ‘fashion district’ en er waren wel 8 mega malls met minimaal 5 verdiepingen op loopafstand van ons vandaan.
Zó geweldig. Bij toeval was er een vriend van mijn tijd in Beijing ook in Hangzhou en we maakten tijd om met hem te gaan eten en ontdekken. Na die lange reis en al dat gewandel werd dat eten erg gewaardeerd, haha.
De volgende dag was een Coco-dag. Jullie zagen de foto’s al eerder voorbij komen. Alles was weer precies zoals toen. Interessant, liefdevol, stressvol, sentimenteel, nieuw, druk, lekker en meer. We aten samen en bezochten een museum met haar moeder. Coco en haar broertje en zus waren thuis huiswerk aan het maken. Gelukkig waren ze wel bij het gezamenlijke hotpot diner en hadden we een hele bijzondere afsluiter bij een show op het water van het Westelijke meer. Inclusief geuren die uit een band om je nek kwamen!
We shopten de dag erna nog wat in een groot winkelcentrum en aten een afsluitende lunch met de familie. Hierna brachten zij ons naar het station voor onze 16,5 (+2 door vertraging) uur durende treinreis naar Xi’an.
Xi’an was zo bijzonder! Een mix tussen de Chinese en Arabische cultuur en het eten was er heerlijk. We stuitten ‘s avonds op karaoke shows op straat en startende bandjes die live muziek speelden.
Ons hotelletje was meer een gasthuis en de sfeer was er heerlijk. Elke dag meer dan 30 graden… echt een vakantie in de vakantie. Door de warmte namen we wel onze tijd in wat winkelcentra, even ontsnappen was geen overbodige luxe en onze nagels werden er ook mooier van.
Na Xi’an deden we een trip down memory lane in Beijing. Maar dat was zo apart… álles was anders! De school waar ik ooit elke dag was, is nu een hotel. M’n wifi verbond niet meer, de winkels en restaurants in de omgeving waren allemaal anders. De grote populaire straten met ‘gek’ eten, als zeepaardjes en schorpioenen, foetsie.
Gelukkig was ons ‘stamrestaurant’ blijven bestaan. Hier konden we nog een keer goed genieten van de Chinese bloemkool die zoveel herinneringen terughaalde.
We liepen door de oude straten van Beijing. Langs de Hutongs en de tempels. Door de parken en uiteindelijk in het ‘nieuwe’ gedeelte tussen alle 外国人 (buitenlanders), die nu de herinneringen voor het leven in China maken zoals ik ooit mocht doen.
Het was goed zo en heel fijn om weer even alles te zien, te horen, te voelen, te proeven en wat al niet meer. De laatste dag in Beijing spendeerden we in een mega spa om tot rust te komen en dat was grappig, heerlijk en fantastisch.
Al met al… het was een prachtige reis en fijne maand! De foto’s van de EventPortret shoot houden jullie nog te goed.

​Coco
Vandaag even lekker emotioneel. Ik moest natuurlijk gelijk huilen, want zo ben ik. In 2017 waren we maanden lang elke dag met z’n tweeën, dus eigenlijk was ze gewoon m’n eigen kindje.
Degenen die mij toen volgden zagen hoe ik de toen 6-jarige Coco iedere dag om 7:30 bracht en rond 16:00 haalde van school en daarna gingen we dan naar pianoles, naar pottenbak les, LEGO les, tekenles, schilderles, naar handmassage en wat al niet meer. Altijd was ze zo moe, maar dan moesten we bij thuiskomst toch nog Engels huiswerk doen en maakten we nog wat tijd voor kinderzaken: dan speelden we met poppetjes of we tekenden zeemeerminnen.
Na 22:00 ging ze slapen en ik vertelde dan dat ik ook echt naar m’n kamer moest. Ze geloofde erin dat ik in de nacht zou veranderen in een zeemeermin omdat ik een kleine zilveren ketting droeg met een schelpje, die ik uiteindelijk aan haar heb gegeven als aandenken. (Op de 7e foto draagt zij hem, ik op de andere foto’s)
In werkelijkheid was ik zelf gewoon doodmoe van al het heen en weer brengen, zelf leren en werken en alle indrukken en gedachtes. Alles was zo bijzonder en anders dan ik gewend was en ben. Vandaag heb ik opnieuw dat gevoel… en waarom?
Vandaag zie ik haar weer en is ze 13. De familie is nog precies hetzelfde en Coco ook, maar dan groter en vandaag ook zoveel moeier dan ik haar kende. Het liefst wil je haar meenemen, laten tekenen en spelen, maar zelfs nu in de vakantie, tijdens het eten met ons, moest ze haar huiswerk nog afmaken… in plaats daarvan staarde ze in de verte.
Je kan gewoon niet bedenken hoe anders het dagelijkse leven hier is, alles en alles is anders. Soms moeilijker, soms verbazingwekkend, maar soms juist ook makkelijker, beter of mega goed.
Ik hoop dat er een moment komt dat Coco bij ons thuis in Nederland kan doen wat ik ook bij haar thuis deed en leert over onze cultuur en levensstijl zoals ik bij hen.
Dankbaar